.

.

ห่างหายไปหลายวัน กลับมาก็มีเรื่องราวมาให้สุขใจเพิ่มเติม

เป็น 4 วันที่ตะลอนแบบสุขใจสุดๆ

คงไม่ต้องบรรยายอะไรมาก ว่าไปทำอะไรมากมายตลอดวันหยุดที่ผ่านมา

.

ขอบคุณตัวแปรสำคัญ..."ความบังเอิญ"

จากที่ไม่มีอะไรทำในวันพฤหัส...มาทำให้เราได้เจอกัน

และยังคงรู้จักกันมาจนถึงวันนี้

.

.

ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรที่จะบอกได้มากกว่า

....แค่อยากจะบอกว่า....

.

"ขอบคุณมากๆ ที่ทำให้ 4 วันของฉันที่เป็น 4 วันธรรมดา...

ให้กลายเป็น 4 วันที่พิเศษมากๆ เพราะมีเธอนั่นเอง"

.

.

ฉันก็ได้แต่หวังว่า...

เราจะมีวันพิเศษที่ 5..6...7...8...9....10...เรื่อยไป ไม่มีที่สิ้นสุด

.

.

ตอนนี้คงไม่ต้องทำอะไรมากไปกว่าการเก็บเกี่ยวความสุขให้เต็มที่

จากคนที่เรากำลังมองอยู่ว่าใช่หรือไม่ใช่ก็ไม่รู้

รู้แต่ว่า...ก็จริงใจเสมอกับตลอดการรู้จักกัน

ไม่เคยเสแสร้ง..และไม่คิดจะทำให้เสียใจใดใดทั้งสิ้น

.

.

ก็หวังว่าเธอจะทำและจะเป็นแบบนั้นเช่นกันนะ ^^

.

.

และขอบคุณสำหรับความห่วงใยตลอดการตะลอนๆ 4 วัน

ไม่ว่าจะเป็นการกลับบ้าน การเดินทาง การกิน การใช้ชีวิต

ถึงแม้ว่าฉันไม่พูดอะไรที่แสดงความห่วงใยอะไรมากมายออกไป

แต่ก็อยากบอกว่า...ฉันเองก็ ..."เป็นห่วง และคิดถึง"... เช่นกันนะ

.

.

.

.

Update Today....

* ช่วงนี้ก็จะอยู่ราชบุรีไปจนถึงวันที่ 12 ก็จะกลับสู่กรุงเทพ ไปฉลองสงกรานต์กันกับเพื่อนๆ อาทิตย์หน้าเริ่มงานใหม่ในวันที่ 17 - 21  เป็นค่ายภาษาอังกฤษน่ะ ก็ต้องเตรียมกิจกรรมไปทำด้วย รายละเอียดอะไรก็ไม่มี..จะทำไงดีฟระเนี่ยตรู... -*-

.

.

คิดถึงทุกๆ คนเช่นเคยค่ะ

.

.

อย่าทำให้ฟ้าผิดหวัง - - Endorphine

ถึงล้มก็รู้ ว่าฉันยังมีมือของเธอ
ถึงฉันนั้นพลั้งหรือพลาดอะไรไป
อย่างน้อยยังมีเธอ เป็นเหมือนเส้นชัย
และทุก ๆ ครั้ง ที่เสียอะไรไปเท่าไร
ก็คิดทุกครั้งว่าได้อะไรมา
และพบว่าฉันโชคดีสักเพียงใด ที่พบเธอ

อยู่กันอย่างนี้นานๆ นะเธอ
จากกันวันไหน ฟ้าคงจะผิดหวัง
อยู่กันตรงนี้หัวใจจะฝากฝัง ใส่มือเธอนั้น
อย่าไปไหน อย่าไปไหน อย่าไปไหน

................................................................